|
|
Hemelstof
(2004)
Verhalen
kunnen ons redden. Ze geven ons de dingen terug waarvan we dachten dat die
voorgoed verloren gingen, of waarvan we niet meer wisten dat die er ooit waren.
Het troost ons. Het geeft ons de redenen om verder te gaan met wat we belangrijk
vinden: de bereddering van ons leven, het uitlaten van de hond, het houden van
een man.
Hemelstof
is een verzameling kleurrijke, subtiel met elkaar verweven verhalen over
verlies. Een koorddanser raakt zijn geliefde kwijt, de vader van de jonge Lena
overlijdt, een moeder rouwt om haar verongelukte dochter, Ian verliest zijn
onschuld. Maar allen vinden uiteindelijk een weg naar iets nieuws. |
|
In Hemelstof is een krachtig verteller aan het woord, die een fantasierijk en
tegelijkertijd herkenbaar universum weet te scheppen. De eeuwige thema’s van
liefde en dood worden op bijzondere wijze ingevuld. Bogaert doet dit met groot
gevoel voor poëtische details, treffende beelden en mooie taal. Zijn beheerste,
melancholieke toon maakt dit boek tot een genot om te lezen.
<<< - >
|